Αρμόδιοι και Αριστογείτονες

Τώρα τελευταία η παραλία (μπροστά στις βάρκες) εκτός από μηχανάκια, άρχισε να φιλοξενεί και αυτοκίνητα.

- Και οι αρμόδιοι τι κάνουν;
- Σημαίες βάνουν...

Μετεκλογικές σκέψεις...

Σε μια καταπράσινη (δυστυχώς μόνο στον πολιτικό χάρτη) Ελλάδα, μέσα στις ελάχιστες χρωματικές εξαιρέσεις, να και μια μικροσκοπική γαλάζια κουκίδα:

Δήμος Τροιζήνας
έλαβαν
ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 47,63
ΠΑΣΟΚ 37,15
ΛΑΟΣ 5,76
ΚΚΕ 3,37
ΣΥΡΙΖΑ 2,29
ΟΙΚ. ΠΡΑΣΙΝΟΙ 1,59

Αγρότες, ναυτικούς, εργάτες, μεροκαματιάρηδες, ξενιτεμένους έχει ο τόπος μας, αλλά είμαστε δεξιοί.
Να έχουμε κάτι να μας συνδέει με τα αφεντικά μας ρε γαμώτο, να ανήκουμε και εμείς κάποια στιγμή στο κεφάλαιο!
Έστω και κάθε 4 χρόνια, μπροστά στις κάλπες:
- ΝΔ ψηφίσατε κ. Βαρδινογιάννη;
- ΝΔ κι εμείς!

Έχουμε ποδοσφαιροποιήσει την πολιτική. Κλείνουμε τα μάτια μπροστά σε κάθε λογική, και ακολουθούμε την ομάδα - κόμμα μας.
Σε τι διαφέρει άλλωστε η πολιτική απ΄το ποδόσφαιρο; Δε γινόμαστε Παναθηναϊκοί Ολυμπιακοί, ή Δεξιοί. Το κληρονομούμε! Πιστεύουμε και ακολουθούμε αυτό που πίστευε ο παππούς μας. Γιατί να σκεφτούμε εμείς; Σκέφτηκε ο παππούς για εμάς!
Και όπως λέμε στο ποδόσφαιρο, εντάξει, ήταν σικέ το πρωτάθλημα, δεν αξίζαμε τον τίτλο, αλλά το αποτέλεσμα μετράει,

το ίδιο λέμε και στην πολιτική: Οι πυρκαγιές, οι υποκλοπές, το Βατοπέδι, οι μίζες, τα ομόλογα, η Ζήμενς, οι κουμπαριές, τα αναψυκτήρια των υπουργών, οι αυτοκτονίες των υφυπουργών, η ακρίβεια και τόσα άλλα, δεν μετράνε. Το θέμα είναι να ξαναβγούμε Κυβέρνηση. Να ξαναπάρουμε το πρωτάθλημα, με οποιοδήποτε κόστος. Το αποτέλεσμα μετράει!
(Βέβαια θα μου πεις, οι ποδοσφαιριστές και οι πολιτικοί είναι από εκατομμυριούχοι και πάνω, σε αντίθεση με μας που δεν ξέρουμε τι χρωστάμε, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα).

Θυμάμαι τον Καραμανλή να φεύγει απ΄τη Ρηγίλλης προς το Ζάππειο, για να δηλώσει την παραίτησή του.
Τι μοναξιά, εν μέσω τόσων υπουργών Θεέ μου!
Κι εκεί, στο Ζάππειο, αγχωμένος, μπροστά το μικρόφωνο, τριγυρισμένος από άδειες καρέκλες. Κανείς δεν κάθισε δίπλα του. Όλοι όρθιοι, και σε απόσταση. Μη τους πάρει κανένας φακός κοντά του.
Όλοι αυτοί που μέχρι πριν λίγα λεπτά τον έγλυφαν!

Ο Παπανδρέου μου άρεσε. Εντυπωσιάστηκα με την ορκωμοσία των υπουργών του. Όλα τα πρόσωπα νέα, ξεκούραστα, αξιόπιστα, φιλικά και οικεία. Οι γυναίκες στην πρώτη γραμμή! Τις εμπιστεύομαι Μόνο αυτές μπορούν να νοικοκυρέψουν κάτι. Ακόμα και ένα Υπουργείο!
Ποιό πολύ όμως μου άρεσε η ατμόσφαιρα. Μύρισα πολιτισμό, είδα νέους και αξιόλογους ανθρώπους, αισθάνθηκα αισιοδοξία, ανέβηκα ψυχολογικά.
Ίσως αυτή να είναι η σύγχρονη πολιτική. Βαρέθηκα να ακούω για νταβατζιλίκια και ταπεινές σεμνότητες!

Αλλά να μη λέμε και μεγάλα λόγια, ας περιμένουμε τις πρώτες 100 μέρες, και βλέπουμε. Είμαστε Νεοέλληνες, και απαιτούμε γραπτή εγγύηση από τοστιέρα, μέχρι κυβέρνηση.
Αν μας βγει προβληματική, να μπορούμε να την επιστρέψουμε για αλλαγή...

Πως είπατε; Πολιτισμός;

Άντε να το ξαναπώ για χιλιοστή φορά εγώ ο μουγγός, μήπως και μ΄ακούσει κανένας κουφός:
Ο Γαλατάς δεν έχει όραμα, δεν έχει αυτό που θα κάνει τα νέα παιδιά του να αισθανθούν ασφάλεια και σιγουριά, να νιώσουν πως κάποιος ενδιαφέρεται για αυτά, και τα υπολογίζει.
Μόνα τους, ανασφαλή και αγχωμένα, καταναλώνουν το χρόνο τους κάνοντας άσκοπες και επικίνδυνες φιγούρες με τα μηχανάκια τους, μέσα στα στενά όρια του μικρόκοσμου που είναι φυλακισμένα.

Κανείς από τους εκλεγμένους μας δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του, δεν υλοποιεί τις προεκλογικές του υποσχέσεις για ένα πολιτισμένο Γαλατά, με χώρους απασχόλησης της νεολαίας, με σύγχρονες πολιτιστικές εκδηλώσεις, με εγκαταστάσεις, εκθέσεις, θέατρο, επιβραβεύσεις, και πάνω απ΄όλα σεβασμό και κίνητρα για δημιουργία.

Κανένας δε λυπάται βλέποντας αυτά τα παιδιά να ξημεροβραδιάζονται στα πεζοδρόμια των άπειρων καφετεριών μας άφραγκα και άνεργα, παίζοντας τάβλι, διαβάζοντας αθλητικές εφημερίδες, χρησιμοποιώντας ένα λεξιλόγιο που δεν ξεπερνά τις 100 λέξεις, από τις οποίες οι μισές είναι το "ρε μαλάκα".

Κανένας δεν ανησυχεί όταν τα χαράματα, -μόλις σχολούν τα μπαρ Πόρου και Γαλατά- βλέπει μικρά, ανήλικα κορίτσια να περπατούν τρικλίζοντας απ΄το ποτό και τη μαστούρα. Το κακό είναι πως όλοι γνωρίζουν τι παιχνίδι παίζεται σε βάρος αυτών των αθώων παιδιών, αλλά κανείς δεν τολμάει να κουνήσει τον πολύτιμο πισινό του!

Που στο διάολο είναι ο πολιτισμός που μας υποσχεθήκατε; Τα δυο-τρία πανηγυράκια με τα κλαρίνα τα μπουζούκια και τα γουρουνόπουλα, ή οι παντελώς άγνωστοι καλλιτέχνες που μας στέλνει με το ζόρι η Νομαρχία (επειδή δεν έχει που αλλού να τους στείλει), νομίζετε θα κερδίσουν τα παιδιά μας;
Κλαρίνα νομίζετε πως τους λείπουν; Ατέλειωτες επαναλήψεις με τσολιάδες που κάνουν τούμπες, Αμαλίες και γουρούνια στη σούβλα;

Αλλά τι να σας πω; Άμα ξέρατε τι τους λείπει, θα το είχατε εφαρμόσει και εσείς στη ζωή σας!

..............

*Αν θέλετε, μπορείτε να διαβάσετε τι έγραψα το 2007 για το ίδιο θέμα: Πως επιβιώνει ένα παιδί στο Γαλατά;

ΑΣΤΡΟΠΟΛΙΣ Μια μουσική Νύχτα στο Ηφαίστειο

Με αφορμή το « Παγκόσμιο 'Έτος Αστρονομίας, 2009» διοργανώνουμε, υπό την αιγίδα και την υποστήριξη της Νομαρχίας Πειραιά,και τού Δήμου Μεθάνων μία συναυλία - παράσταση με τίτλο:

ΑΣΤΡΟΠΟΛΙΣ
Μία Μουσική Νύχτα στο Ηφαίστειο

Η παράσταση αυτή θα διεξαχθεί στις 23 Αυγούστου 2009, 21.30 στο υπαίθριο θέατρο της Καμένης Χώρας Μεθάνων, σε μικρή απόσταση από τον κρατήρα του Ηφαιστείου των Μεθάνων. Σ ένα μαγικό χώρο με φόντο τα ηφαιστειακά πετρώματα που σε συνδυασμό με τον έναστρο ουρανό θυμίζουν σεληνιακό τοπίο και δημιουργούν μία μοναδική αίσθηση. θα ξετυλιχτή η αφήγηση τής Κοσμογονίας και τής Μαγείας τής Νύχτας.
Η παράσταση είναι για δύο πιανίστες, μία τραγουδίστρια, - μία ηθοποιό και βιντεοπροβολή, που έχει ως κύριο θέμα την Νύχτα, τον Νυχτερινό ουρανό και τους αστερισμούς του, και γενικά το απέραντο και μυστηριώδες Σύμπαν.
Η Νύχτα ήταν και είναι πηγή έμπνευσης για πολλούς μουσικοσυνθέτες και ποιητές. Μέσα σ' αυτούς συγκαταλέγονται οι μεγάλοι αμερικάνοι συνθέτες George Crumb, και John Cage, ο γνωστός έλληνας συνθέτης Γιώργος Κουμεντάκης που έργα του έχουν ερμηνευτεί κι από το Kronos Quartett ,μεταξύ άλλων και η Λένα Πλάτωνος, η οποία έχει μελοποιήσει ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη εμπνευσμένα από τη νύχτα στη ζωή των ανθρώπων.. Έργα των παραπάνω συνθετών θα ακουστούν στην παράσταση σε μια πρωτότυπη σύνθεση.

Ο J. Cage (1912-1992) Αμερικάνος συνθέτης, θεωρείται από τους πιο πρωτοπόρους του 20ου αιώνα. Ως μαθητής του Arnold Schoenberg, μυήθηκε στον δωδεκαφθογγισμό και επηρεασμένος από παραδοσιακές κουλτούρες, προσπάθησε να ενώσει συνθετικά τους παραδοσιακούς ρυθμούς της Αφρικής με τον δωδεκαφθογγισμό. Στην προσπάθεια του αυτή ανακάλυψε ότι ο φυσικός ήχος του πιάνου δεν τον βοηθούσε και αποφάσισε να τον αλλάξει. Έτσι εφηύρε το προετοιμασμένο πιάνο, δηλαδή ένα πιάνο στις χορδές τού οποίου εισάγει υλικά , δημιουργώντας έτσι ένα εντελώς διαφορετικό ηχητικό αποτέλεσμα εμπνευσμένο απο τα αφρικάνικα κρουστά με εξαιρετική αισθητική και απολύτως εξωτικά ηχοχρώματα.

Ο G. Crumb (1929- ) επίσης Αμερικάνος συνθέτης , με ιδιαίτερα προσωπικό στυλ. Στο έργο του MAΚROKOSMOS συμπεριλαμβάνονται τα κομμάτια για σόλο πιάνο τα οποία αναφέρονται στους αστερισμούς. Είναι ένα ατμοσφαιρικό έργο με πηγαία έμπνευση, στο οποίο ο συνθέτης μεταλλάσσει ανά διαστήματα το πιάνο, δίνοντας την αίσθηση πολλές φορές της αιολικής άρπας ή ενός κρουστού. Αυτό είναι ένα ιδίωμα του Crumb το οποίο χαρακτηρίζει γενικά τη μουσική του. Το έργο του MIDNIGHT MUSIC αναφέρεται στα μεσάνυχτα, όπως μαρτυρά και ο τίτλος. Είναι το τελευταίο έργο του για σόλο πιάνο (2005),ένα αισθαντικό έργο που είναι στηριγμένο στην μελωδία του ROUND MIDNIGHT, μουσικό κομμάτι του θρυλικού Thelonious Monk,όπου ο πιανίστας παίζει στα πλήκτρα και μιμείται το κόντρα μπάσσο παίζοντας μεσα στις χορδές . Ο Crumb έχει ασχοληθεί ιδιαιτέρως με την μουσική της Νύχτας και του νυχτερινού ουρανού, παράγοντας έργα εξαιρετικής σημασίας.

Το πρόγραμμα έχει ως εξής:


Α' Μέρος: Η ΓΕΝΕΣΗ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

J. Cage: Root of an Unfocus
J. Cage: Primitive
Αφήγηση από την Μυθολογία για την Νύχτα
Γ. Κουμεντάκης: Από την Τηθύν στη Μεσόγειο
Λ. Πλάτωνος: Νύχτα, Ποίηση Κ. Καρυωτάκη
G. Crumb: Makrokosmos
Primeval Sounds (Genesis I), Καρκίνος
Proteus, Ιχθείς
Music of Shadows (for Aeolian Harp), Ζυγός
Spring -Fire,Kριός
Dream Images (Love-Death Music), Δίδυμοι

Β' Μέρος: ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ

Λ. Πλάτωνος: Βράδυ, Ποίηση Κ. Καρυωτάκη
G. Crumb: Midnight Music,
πάνω στο θέμα του Thelonious Monk, Round Midnight
Λ. Πλάτωνος: Η δέσμη από Τριαντάφυλλα, Ποίηση Κ. Καρυωτάκη
Λ. Πλάτωνος: Ο Αστερισμός του Πιγκουίνου, Στοίχοι Μ. Κριεζή
Αφήγηση παραμυθιού με τίτλο: «Η Επικίνδυνη Νύχτα»
J. Cage: Perilous Night (Παράλληλη προβολή Βίντεο)
J. Cage: Music for Marcel Duchamp


Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου: ΠΙΑΝΟ, SYNTHESIZERS
Γιάννης Λούκος: ΠΙΑΝΟ
Δάφνη Πανουργιά: ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Τζίνα Κουλαρμάνη: ΑΦΗΓΗΣΗ

(Τα παραπάνω έργα είναι γραμμένα για ενισχυμένο πιάνο.
Αυτά του J. Cage, είναι και για προετοιμασμένο πιάνο).

Η Βραδιά θα συμπληρωθεί με Ξενάγηση στον Νυχτερινό Ουρανό με τον
Θανάση Ευαγγελόπουλο (ερασιτέχνη αστρονόμο), καθώς και Αστροπαρατήρηση. με τηλεσκόπια στημένα στο χώρο.

Καλοκαίρι 2009

Ούτε που το καταλάβαμε αυτό το καλοκαίρι, σχεδόν φάγαμε το μισό, και τίποτα δεν έγινε, ούτε και πρόκειται να γίνει...
Προς το καλό εννοείται, γιατί προς το κακό...

Και πάλι μόνοι θα τον περάσουμε το Γολγοθά: Μισοζαλισμένοι από την οικονομική κρίση, μέσα σ΄ένα βρώμικο Γαλατά που βράζει, πηγμένο από αυτοκίνητα και τσιγγάνους, πηγμένο απ΄Αλβανούς Πακιστανούς και Ινδούς, πίσω από ένα αβέβαιο αύριο, δίχως ελπίδα, δίχως πολιτισμό, δίχως έμπνευση.
Πάλι θα περάσουμε τα βράδια μας στα ουζερί συζητώντας για τις φετινές μεταγραφές στο ποδόσφαιρο, πάλι θα πεταγόμαστε στον ύπνο μας από τα μηχανάκια και τα βρισίδια στις καφετέριες, πάλι θα κολυμπάμε δίπλα στις πάνες και τις πλαστικές σακούλες, πάλι θα τσαντιζόμαστε με τα πούλμαν που ξεφορτώνουν στις βάρκες τουρίστες για τον Πόρο...

Οι πάντες μας εγκατέλειψαν στη μιζέρια μας. Οι αρχές, θαρρείς και βάλθηκαν να μας κυνηγούν αντί να μας προστατεύουν
Τα μηχανάκια ανεβοκατεβαίνουν ανεξέλεγκτα το Γαλατά. Χωρίς εξατμίσεις, χωρίς άδειες και διπλώματα, έγιναν ο εφιάλτης όσων έχουν ακόμα την κακή συνήθεια να κοιμούνται τα μεσημέρια, ή ακόμα χειρότερο, τα βράδια.
Και θέλουμε και τουρισμό, τρομάρα μας! Άνθρωποι που ζούνε όλο το χρόνο στο στρες της μεγαλούπολης, να έρθουν μια βδομάδα να χαλαρώσουν στο.... Γαλατά!
Τι κάνει η αστυνομία;

Αλλά εδώ που τα λέμε, τι να κάνει και η αστυνομία, όταν οι ίδιοι οι γονείς δίνουν τα μηχανάκια στα ανήλικα και άσχετα με την οδήγηση παιδιά τους, όταν μη έχοντας να τους προσφέρουν κάτι, να τα βοηθήσουν στη δύσκολη αυτή ηλικία, τα αμολάνε κυριολεκτικά στα σκοτάδια των μπαρ, για να εμπεδώσουν την πουστιά της ζωής μια ώρα αρχύτερα!

Που είναι ο Πολιτισμός, που όλοι ανεξαίρετα, τόσο απλόχερα μας υποσχέθηκαν; Ζούμε στη πατρίδα του Θησέα, δίπλα στο ναό της Αρτέμιδος, απέναντι από το ναό του Ποσειδώνα, και διασκεδάζουμε ακόμα με κλαρίνα στα πανηγύρια...

Και οι ακριβοθώρητοι εκλεγμένοι μας που είναι; Αυτοί που γύριζαν στα χωριά μ΄ένα μπλουτζίν λίγο πριν τις εκλογές, που μας χτυπούσαν φιλικά στην πλάτη, που θεωρούσαν προσβολή να μη καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι; Τώρα μόνο στο Δημαρχείο μπορούμε να τους δούμε από μακριά, υπηρεσιακούς και ατσαλάκωτους, μπρος σε σφραγίδες και χαρτιά, κι ένα τηλέφωνο στο χέρι.
Για εμάς τα κάνουν όλα αυτά; Ε, άμα είναι έτσι, χαλάλι τους...


ΥΓ.: Αυτή είναι μια από τις τελευταίες εγγραφές του "Γαλατιώτη". Δε νομίζω πως η ύπαρξή του εξυπηρετεί ή προσφέρει κάτι σε αυτό τον τόπο...

Τόπος ανοχής...

Το γήπεδο μπάσκετ του Γαλατά και η γύρω παραλία, θαρρείς και είναι καταγεγραμμένα στους χάρτες των περιπλανώμενων τσιγγάνων, σαν προσωπικοί τους τόποι παραθερισμού και διασκέδασης.
Δεν δικαιολογείται αλλιώς, πως εδώ και τόσες δεκαετίες, έρχονται και καταλαμβάνουν την ίδια συγκεκριμένη περιοχή, με κλειστά μάτια που λένε.
Φυσικά δεν είναι μόνο το θλιβερό θέαμα που με πειράζει. Δεν είναι μόνο οι φωνές των μανάδων στα παιδιά τους και οι καβγάδες μεταξύ τους όλο το εικοσιτετράωρο, ούτε οι φωτιές, οι μπουγάδες, οι μικροκλοπές και οι ζημιές που προκαλούν κυρίως τα αεικίνητα παιδιά τους.
Είναι η βρώμα που δημιουργούν στο πέρασμά τους, τα παντός είδους σκουπίδια, οι σερβιέτες, οι πάνες και κυρίως τα ούρα και τα κόπρανά τους που πλημμυρίζουν την παραλία, γύρω και μέσα στις αλτάνες, γύρω και μέσα στις βάρκες, γύρω και μέσα στη θάλασσα.
Γίνομαι χυδαίος; Ποιο πολύ από αυτούς που υποτίθεται ψηφίζουμε για να προστατεύουν την υγεία μας;
Για πάρτε χαρτί και μολύβι: Αν ένα άτομο"εναποθέσει" στην παραλία μισό κιλό φυσικό λίπασμα κατά μέσον όρο ημερησίως, μια οικογένεια έξι τσιγγάνων μας προσφέρει -πάντα κατά μέσον όρο- τρία κιλά.
Συνήθως οι οικογένειες παραθερίζουν το λιγότερο ανά δύο, οπότε η προσφορά τους διπλασιάζεται στα έξι κιλά την ημέρα.
Στη συνέχεια πολλαπλασιάστε επί ημέρες, κατά βούληση...

















Δυστυχώς η συγκεκριμένη περιοχή είχε και έχει την ατυχία να μη φιλοξενεί πρόεδρους, δήμαρχους, αντιδήμαρχους, ούτε καν απλά μέλη ενός ΔΣ. Αν είχε τέτοια τιμή, το πρόβλημα θα είχε λυθεί εν τη γενέσει του που λένε.
Τι κάνουν όμως και οι άμεσα θιγόμενοι; Η γύρω περιοχή είναι γεμάτη σπίτια, ταβέρνες, καφετέριες και ουζερί.
Τι κάνουν οι καταστηματάρχες βλέποντάς τους ν' ανάβουν φωτιές και να ψήνουν ρέγγες, πέντε μέτρα απ΄τα τραπέζια τους;
Τι κάνουν οι γονείς που πάνε τα παιδιά τους στην παιδική χαρά και τη βλέπουν κατειλημμένη από σακούλες, κουρελούδες και ξεβράκωτα τσιγγανάκια να κυνηγιούνται μέσα στην τρελή χαρά;

Ουδεμία αντίδραση.
Είμαστε ο τόπος που δυσανασχετεί μεν, δεν αντιδρά δε!
Είμαστε ο τόπος που δε γνωρίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, που έχει μάθει να τα καταπίνει όλα, κουνώντας αδιάφορα τους ώμους του.
Είμαστε ένας τόπος ανοχής...

Βέβαια οι εκλεγμένοι μας, αν θα τύχαινε να διαβάσουν αυτές τις λέξεις, θα έβρισκαν και τις κατάλληλες δικαιολογίες. Θα έριχναν τις ευθύνες στον Πόρο, αδιαφορώντας όπως προανέφερα για την υγεία μας, και φυσικά για την αισθητική υποβάθμιση του Γαλατά.
"Τους έχουμε συγκεκριμένα μέρη παραμονής" θα πουν, "η περιοχή που αναφέρεις ανήκει στο Δήμο Πόρου, μπλα μπλα, μπλα"...

















Ε, άμα είναι έτσι κύριοι τοπικοί άρχοντες κι αφέντες, άμα αυτό και μόνο είναι το πρόβλημα κατά την άποψή σας, βάλτε ένα άτομο να μαζεύει κάθε μέρα τα σκουπίδια, τις πάνες, τις σερβιέτες και τα περιττώματα, να τα συσκευάζει σε σακούλες, και να τις παραδίδει στους δικαιούχους του λιμενικού ταμείου Πόρου!
Φτάνει πιά το δούλεμα!

Πεσιτάλ πιάνου..

Η Γιώτα Πλιάκου δημοσίευσε στο μπλογκ της "Αρωμα Γυναίκας" μια πολύ ενδιαφέρουσα εγγραφή για το ρεσιτάλ του συμπατριώτη μας πιανίστα Γιάννη Λούκου που έγινε την περασμένη βδομάδα στο Γαλατά.
Επειδή συμφωνώ απόλυτα σε ότι γράφει και δεν θα ήθελα να προσθέσω κάτι παραπάνω, σας το μεταφέρω αυτούσιο, στον Γαλατιώτη:



Τα πλήκτρα ακούμπησαν τις χορδές μας....

Μια νότα διαφορετική, μια νότα δροσερή

το βράδυ του Σαββάτου, στο αμφιθέατρο

του Γυμνασίου....

Κατάμεστη η αίθουσα, απρόσμενα, απ΄όλες

τις ηλικίες κόσμος!

Το ρεσιτάλ πιάνου, είχε δημοσιευετεί και

διαφημιστεί απο μέρες....

Ο νεαρός φοιτητής, με τη φροντίδα του Δήμου,

επιστρέφοντας στους χώρους του σχολείου

που κι ο ίδιος φοίτησε, μας χάρισε δυό ώρες

ήχους κλασσικούς και μοναδικούς!

Η ατυχής προσφώνηση στην ομιλία της

παρουσίασης, ως Γιαννάκης, καταρίφθηκε

αμέσως, με την είσοδό του στη σκηνή και

μόλις τα δάχτυλα ακούμπαγαν τα πλήκτρα

στο πιάνο.

Ο Γιάννη Λούκος με τη σοβαρότητα και την

καλλιτεχνική υπευθυνότητα που φανέρωσε,

μας ξενάγησε σε χρόνους και τόπους

μαγικούς.

Το ταξίδι προχωρούσε με τους δημιουργούς

κατά χρονολογική σειρά :

Johann Sebastian Bach (1665-1750)

Domenico Scarlatti (1685-1757)

Ludwig Van Beethoven (1770-1827)

Frederic Chopin (1810-1849)

Claude Debussy (1862-1918

Bela Bartok (1881-1945)

Η επιλογή ήταν τα πιο χαρακτηριστικά έργα

σε μορφή Σονάτας. Το πρόγραμμα είχε

σημειωμένα: Η Σονάτα αποτέλεσε μια απο

τις πιο λειτουργικές μορφές της λόγιας

δυτικής μουσικής, συνδυάζοντας πληθώρα

αντιθέσεων και συναισθημάτων με

αρμονικό τρόπο.

Η μουσική παιδεία μου, ειδικά στην κλασσική,

ελάχιστη γνώση ορίζει....

'Ομως τα συναισθήματα λειτούργησαν ως

επένδυση για την είσοδο σ΄έναν κόσμο

παραμυθένιο, σχεδόν μεταφυσικό!

Το υπέροχο όνειρο δημιουργήθηκε απο

τους δύο βασικότερους πιανίστες......

Πρώτος ο μεγάλος, ανεπανάληπτος Μπετόβεν!

Η λέξη που βρίσκω να σκιαγραφήσω το έργο

του είναι ΔΥΝΑΜΗ! Η κυρίαρχη δύναμη του

ανθρώπου, που αντλείται απο τη μεγαλύτερη

αυτή του σύμπαντος.

Η πίεση των πλήκτρων, η ώθηση των νεφών,

όταν προχωράνε και γεμίζουν τον ουρανό με

ορμή... Ο γαλάζιος θόλος οργώνεται, αφήνεται

στη βιασύνη που ωθούν τα σύννεφα, γίνεται

μελανός, βαραίνει, μουντζουρώνεται....

ξεσπά η καταιγίδα! Κι ο άνθρωπος, απολαμβάνει,

με όλες τις αισθήσεις, την ανυπέρβλητη δύναμη,

κλυδωνίζεται στο άγγιγμα με τη φύση....

Η αυγή τον βρίσκει εξουθενωμένο, με τα βλέφαρα

κουρασμένα απο την υπερδιέγερση... ακριβώς,

όπως το μαρτυρούν τα δάχτυλα που τρέχουν σαν

τις πεταλούδες στα πέταλα των λουλουδιών....

Αφουγγράζονται... τα μάτια στο χαμήλωμα, η ακοή

στο ελάχιστο.... Και... ξαφνικά, οι σταγόνες που

έμειναν παίρνουν τη σκυτάλη...

Η πρώτη πέφτει ψιθυρίζοντας έντονα, πως

ακολουθεί άλλη...! Χάνεται, τελειώνει στο σκοτάδι...

Η επόμενη κυλάει στην ίδια πορεία... κι η άλλη, κι η άλλη....

Σταγόνες υπολείμματα της μπόρας που πέρασε....

σταγόνες μουσικές που έφεραν χειροκροτήματα

επαναλαμβανόμενα....

Και πάλι τα φώτα χαμηλώνουν, μένει μόνο το μπλε

της σελήνης, να φωτίζει το πιάνο και τα δάχτυλα

πάνω του να κεντούν....

Σονάτα του Σοπέν... Παρ΄ότι γράφτηκε ως πένθιμο

εμβατήριο, η ρομαντική του πλευρά με οδήγησε σε

άλλη αυλή.....

Στον κήπο αρχοντικού της εποχής, σε μια λίμνη με

νούφαρα! Ο αέρας χορεύει απαλά ανάμεσά τους...

κηλίδες περπατάνε στο νερό, παραπατώντας στην

άκρη απο τα φύλλα!

Ησυχία μουσική. Δεν υπάρχει εδώ ζωή... μόνο ήχοι,

κλείνουν το παράθυρο που άνοιξε κλεφτά....

Αφηνόμαστε στις μελωδίες.....

Γνώστες και οι περισσότεροι πρωτόφαντοι μαθητές,

ακολουθούμε το ποτάμι να κυλάει στα κλασσικά

σκαλοπάτια....

Ξαναχειροκροτούμε... με την καρδιά μας!

Σε ευχαριστούμε και να είσαι καλά Γιάννη.....

Τα όμορφα μοιάζουν μικρά,

τελειώνουν γρήγορα!

Καθαρή Άρτιμος!

Την Τετάρτη 10 Ιουνίου, ο Περιβαλλοντικός Σύλλογος ΑΝΘΕΙΑ καθάρισε την παραλία της Άρτιμου.
Μια από τις ωραιότερες, αλλά δυστυχώς και πιό βρώμικες παραλίες της περιοχής μας.
















Η προετοιμασία...
















Η δουλειά και τα αποτελέσματα:
















Πριν...
















...και μετά
















πριν...
















...και μετά!
















Η παρέα μας όλο και μεγαλώνει.
Έλα και συ!

Την Τετάρτη 10 Ιουνίου στις 6.00 το απόγευμα, ο Περιβαλλοντικός Σύλλογος ΑΝΘΕΙΑ θα καθαρίσει την παραλία της Άρτιμου.
Καλούμε όσους θέλουν να βοηθήσουν την προσπάθειά μας, να έλθουν μαζί μας.

ΑΝΘΕΙΑ
Με την φιλική συμπαράσταση
του ΔΗΜΟΥ ΠΟΡΟΥ

Άντε και καλή αρχή!

Το Σάββατο 23/5 ο Περιβαλλοντικός Σύλλογος Άνθεια καθάρισε
την παραλία της Αγίας Σωτήρας.


Ο τόπος μας είναι το σπίτι μας, είναι η φιλοσοφία του συλλόγου.
Πρέπει να τον αγαπάμε, να τον φροντίζουμε, να τον διατηρούμε καθαρό.














Η παραλία πριν...


...και μετά!


Η κούραση γρήγορα θα φύγει. Η ικανοποίηση όμως θα μείνει για πάντα.
Την επόμενη φορά, να είσαι και συ μαζί μας!

Καθαρισμός παραλίας!

Ο τόπος μας έχει ομορφιά
που αξίζει να τη διατηρούμε
και να την αναδεικνύουμε.

Το περιβάλλον
στη γειτονιά, στις παραλίες,
είναι ο καθρέφτης μας.
Αν δεν είμαστε εμείς οι ίδιοι
που τον καταστρέφουμε,
ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον
να μείνει καθαρός.

Το Σάββατο 23/5 στις 5.00 μμ.
θα είμαστε στην παραλία της
Αγίας Σωτήρας
για τον καθαρισμό της.
Καθένας που νοιάζεται,
μπορεί να έρθει μαζί μας...

Ο Περιβαλλοντικός Σύλλογος Τροιζηνίας
ΑΝΘΕΙΑ
σε συνεργασία με το
Δήμο Τροιζήνας

Πάμε για ουζάκι;

Κύριοι καταστηματάρχες του Γαλατα.
Το καλοκαίρι σχεδόν έφτασε, και όλοι περιμένετε από τον έστω και υποτυπώδη τουρισμό μας, κάποια κίνηση, κάποιο έξτρα χρήμα, για να μπαλώσετε τα γραμμάτια του χειμώνα...
Τι κάνετε όμως γιαυτό; Ποια η προεργασία, η οργάνωση και ο προγραμματισμός σας για την εξυπηρέτηση των επισκεπτών;
Πιστεύετε πως αν αλλάξετε τις καρέκλες και τα τραπεζομάντιλα, αν βάλετε πολύχρωμα φανάρια και γλάστρες με ζουμπούλια, θα θαμπωθούν και θα τρέξουν για να μη χάσουν την ευκαιρία; Σκεφτήκατε ποτέ ότι τέτοια (ξεχωριστά κατά τη γνώμη σας) μαγαζιά τα τρώνε στη μούρη καθημερινά στις πόλεις που ζούνε;

Στα Χανιά στο παλιό Ενετικό λιμάνι για παράδειγμα, σε ένα περιβάλλον αρκετά πιο εντυπωσιακό από την μυρωδάτη παραλία του Γαλατά, η ποικιλία για τέσσερα άτομα (μεσαία ονομάζεται) κοστίζει 24 ευρώ, και ζυγίζει 2 κιλά. Αυτά που θα σας περισσέψουν (αν δεν θέλετε να σκάσετε), αντιστοιχούν τουλάχιστον σε 4 δικές μας ποικιλίες. Εννοείται πως μετά ακολουθεί το κέρασμα (κάτι που γίνεται και σε πολλά άλλα μέρη της Ελλάδας), με παγωτά, γλυκό, και φυσικά παγωμένη τσικουδιά!

Στη Θεσσαλία όταν παραγγείλεις ένα τσίπουρο, σου φέρνουν ένα καραφάκι των 100 γραμμαρίων (περίπου 2 ποτήρια τσίπουρο) και ένα μεγάλο πιάτο μεζέ, χώρια το τηγανητό ψωμί, σέρβις, παγάκια κλπ. Κοστίζει 2 Ευρώ, και φαντασθείτε πόσα καραφάκια και πόσα πιάτα παρελαύνουν στο τραπέζι μιας παρέας, που τρώει, πίνει, διασκεδάζει κάμποσες ώρες, και πληρώνει το πολύ 5-6 ευρώ το άτομο!

Κι εδώ το ποτήρι ούζο έφτασε αισίως τα 2 ευρώ, ύστερα από μυστική (!!!!) συμφωνία των ουζοπώληδων. Σαν μεζέ σερβίρουν χταπόδι, 3 φέτες πλοκαμιού πάχους και διαμέτρου 20λεπτου (αλήθεια πως κατορθώνουν και το κόβουν;) ή αν σας περισσεύουν λεφτά, μπορείτε να απολαύσετε ποικιλία με πολλά τετράγωνα ψωμάκια, πολλές οδοντογλυφίδες, ντομάτες, αγγουράκια, ελιές, λίγο σαλάμι αέρος, και λίγο από το περίσσευμα του μεσημεριανού τους φαγητού (έτσι κουτσομπολεύεις και τι τρώνε σπίτι)!
Φυσικά μπορείτε να παραγγείλετε από μέσα ότι γουστάρετε εσείς. Μόνο που θα πληρώσετε ότι γουστάρουν αυτοί...

Φίλοι καταστηματάρχες, τώρα που τα πράγματα λόγω της παγκόσμιας κρίσης έφτασαν στο απροχώρητο, θα πρέπει να καταλάβετε πως μόνο οι επαγγελματίες δικαιούνται να επιβιώσουν.
Είτε είναι αφεντικά, είτε μαγειρεύουν, είτε σερβίρουν, είτε πλένουν πιάτα, θα πρέπει να είναι επαγγελματίες!
Ξεχάστε τα παιδιά της οικογένειας, που στο ένα χέρι κρατούν την παραγγελία και στο άλλο το κινητό. Ξεχάστε τις Αλβανίδες σερβιτόρες με το μπλαζέ ύφος, που το παίζουν γκόμενες. Ξεχάστε αυτές τις απίθανες δικές μας (στα πιο high μαγαζιά) με τις μπογιές και τα ξέκωλα, που θέλεις μια ώρα για να τις αποσπάσεις από την κοσμάρα τους για να σου φέρουν μια ριμάδα μπύρα.

Επαγγελματίες χρειαζόμαστε. Να μας παρακολουθούν, να μας εξυπηρετούν, να μας σερβίρουν, αυτό που πρέπει να μας σερβίρουν.
Όλα τα άλλα ξεχάστε τα, αλλιώς θα ξεχάσετε εμάς!